تبلیغات 
..........................................................................................................................................
!... گشت ارشاد،حرف هاى پارتیزانى و حقوق شهروندى ...!
امر به معروفات و نهى از بدى ها و منكرات از دانش واژه هاى مظلوم در مناسبات قدرت و سیاست در سال هاى اخیر ایران به شمار مى آید. دعوت به خوبى ها و انذار از زشتى ها از سوى توده مردمان امرى رایج و جزو سنت هاى ممدوح ایرانى و اسلامى است، اما معمولاً این واژگان پرمغز و این فرایض اجتماعى و مردمى هنگامى كه با برخى نسبت هاى ذیربط در حوزه هاى مصطلح سیاست و قدرت حزبى و تبلیغات سیاسى (پروپاگاندا) ربط مى یابد؛ غبارآلود، فاقد اثر و كارایى لازم مى شود. اگرچه مراتبى از دعوت به خصال نیكو و پرهیز دادن از عادات نادرست و ناهنجار نه به عهده مردم بلكه به دولت اسلامى مستقر و مبسوط الید ارجاع مى یابد، اما منظور از این گفتار به غیر از نكته گفته شده مى باشد، بلكه ما بر آنیم كه از چه روى در سال هاى اخیر بسیارى از افراد مؤمن و باهویت و معتقد به حریم عفاف و در جامعه، پیشتر از دیگران خود از منتقدین شیوه هاى ذكر شده اند. گو این كه برخى از دوره هاى گشت هاى ارشاد (زیر نظر نیروى انتظامى) اگرچه نتوانسته توقع مردمان فضیلت محور ایرانى را برآورده كند، اما حداقل براى بسیارى از فرصت طلبان داخلى و خارجى در ادوار مختلف نان و آب به همراه داشته است! نان و آبى كه پخت و پز آن در انتخابات ادوار اخیر صورتى حرفه اى یافته است.قسم اخیر مظلومیت بسط معروفات و نهى از منكرات و نیز عفاف عمومى به حرف هاى پارتیزانى یكى از محترمین و ایضاً كاندیداهاى ریاست جمهورى دهم مربوط مى گردد. چه این كه وى در مصاحبه مطبوعاتى و تبلیغاتى خویش ایرانیان را به آن بشارت داد كه گشت هاى ارشاد را جمع مى كند! گویا مشكل كنونى ایران براى پیشرفت و عدالت، ذكر این حرف هاى پارتیزانى است! با آن همه ادعاها، گمان داشتیم كه بناست «الگوى زیست مسلمانى» را كه در شعارهاى انتخاباتى ادعا كرده اند، ارائه كنند، اما گویا این مدعى اصلاحات هم اعجازى براى ایران ندارد و حرف هاى پارتیزانى و متفاوت نمایى ژورنالیستى و مخالفت خوانى را بر تبیین تئوریك راه ادعایى خویش ترجیح مى دهد.در این حرف انتخاباتى نكات ظریفى وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مى كنیم:
1- تشبث به تاكتیك هاى نخ نما در قطبى كردن انتخابات با توسل به امورى نظیر جمع آورى گشت ارشاد در یك جلسه جدى، دون شأن انتخاباتى ملت ایران است. چه این كه از سوم تیر به این سو، انتخابات در ایران طریق عقلانیت پیشه كرده و دیگر نمى توان از طریق هیجان به جمع آورى آرا پرداخت.
2- گشت هاى ارشادى حتى با نقایص كنونى، بخشى از قوانین مصوب و مصرحه كشور مى باشد. اگرچه دولت نهم و شخص دكتر احمدى نژاد از برخى شیوه هاى گشت هاى ارشاد و طرح امنیت اجتماعى گلایه داشته اند، اما هرگز به اقدامى غیر قانونى در برابر آن متوسل نشده ا ند، بلكه در قامتى اثباتى و پویا، طرح جامع «امنیت اجتماعى و حقوق شهروندى» را به وزارت كشور ابلاغ كرده اند؛ اما گویا نخست وزیر سابق كه در همان جلسه مطبوعاتى، دولت نهم را به قانون شكنى متهم كرده اند، بدون شناخت نسبت به جایگاه قانونى رئیس جمهور از قوانین كشور، این گونه اعلام كرده اند كه «من» گشت هاى ارشاد را متوقف مى كنم؛ درحالى كه طرح اثباتى نیز براى این موضوع ارائه نمى دهند. این درحالى است كه درباره ظهور «من» و راه امام (ره) مبنى بر «مكتب من» سخنان و آموزه هاى بى شمارى در این سامان وجود دارد.به هر روى در نقد پاره اى از روش هاى گشت ارشاد، طرح حقوق شهروندى ابلاغى از سوى احمدى نژاد به وزارت كشور، حقوق و تكالیف به طور توأمان دیده شده است و حقوق عمومى و حقوق خصوصى نیز ملازم یكدیگر فرض گردیده اند. وانگهى در این منطق، مردم همواره مكلف و دولت همیشه محق به حساب نمى آیند. در این منطق، با گشت هاى ارشاد و طرح امنیت اجتماعى به مثابه ابزار صعود در قدرت و سیاست رفتار نمى شود. حقوق عمومى صرفاً جامع، ایجابگر و تأمین كننده كرامت اجتماعى و دینى ایرانیان است.
دولت نهم بر آن است كه ملت، حق تعیین سرنوشت خویش را داشته باشد و معتقد به آن است كه مردم نیازمند قیمومت احزاب و متنفذین نیستند. در این بسته جامع حقوقى، ایرانى باید در كنار تكالیفى كه دارد، بتواند بر روند برنامه و بودجه كشور نظارت كند و بى لكنت زبان حقوق خود را بدون كمترین واهمه اى از دیوانسالارى مدرن و شاید همان «لویاتان هابزى» مطالعه كند، در سیاست مداخله كرده و بى مدد واسطه ها و دلالان سیاست، از متخلفین و ویژه خواران حسابرسى كند.
آرى! نمى توان بى شناخت از قانون و با منطقى فراقانونى و قلدرمآبانه قانون را به سخره گرفت و همزمان، دیگران را به اقدامات قانون شكنانه متهم كرد. همگان شاهدند با این كه دولت خدمتگزار از شیوه اجراى طرح امنیت اجتماعى گلایه داشته اما هرگز رفتارى مغایر شئون قانون در این باره از خویش بروز نداده و مؤلفه هاى حقوق عمومى و خصوصى جامع و پایدار را اعلام كرده است.هر ایرانى دلسوزى با اندك جست و جویى در سوابق موضوع به صداقت دولت نهم در این باره پى خواهد برد. چه این كه با نگاهى به برخى مكاتبات و اظهارات در تعامل با نیروى فداكار انتظامى، بخصوص بیانات و ابلاغیه هاى دكتر احمدى نژاد به وزارت كشور در این باره، بر مظلومیت دولت و اساساً خود طرح امنیت اجتماعى و حقوق شهروندى واقف خواهیم شد.
در پایان طرح نكته اى تقریب به ذهن مى نماید كه آیا طرح انتخاباتى متوقف كردن گشت هاى ارشاد زاییده ذهن آنانى نیست كه در پیامك هاى میلیونى به مردم وانمود مى كردند كه قرار است احمدى نژاد براى برخورد با دختران و پسران، پیاده روى شهرها را براى جدایى بین زنان و مردان دیوارچینى و حصاركشى كند!! به راستى آیا طراحان جنگ روانى پس از انصراف هراسان و انفعالى «سید» از دور رقابت ها، اینك عوام فریبى را در پایگاهى دیگر به آزمون نشسته اند و طرح تئوریك ادعایى و مانیفست به اصطلاح زیست مسلمانى نخست وزیر سابق را با حرف هاى پارتیزانى و ماشین هاى گشت ارشاد «زیر» كرده اند.
حاشا و كلا كه با چنین منطق سخیفى بتوان به جنگ یك دولت مردمى رفت. مگر مى توان با این حرف هاى پارتیزانى، دولت اعاده گر عزت ملى، دولت اقدام و دولت رافع انحصارات از ایرانى در باشگاه هاى اتمى و فضایى و فناورى هاى خاص را نزد ملت حق شناس خوار كرد !
مجتبى زارعى